• 's Nachts

    2 juni 2012

    Opgetogen was ik over de plek waar ik was aangekomen na een lange tocht. Ik voelde de kilometers in mijn benen en de omgeving lachte me toe. Ik besloot er te blijven om me te laten koesteren door de heerlijke omgeving. Ik wilde opgaan in de nacht.

    Zonder dat ik het had gemerkt, was er een auto gestopt. Ik verstijfde toen ik omsingeld bleek en betast werd. Duw- en trekwerk volgde onder stoer en niet begrijpend gelach. Ik ging neer.

    De volgende dag bracht ik door in de zon. Met mijn ogen dicht en gezicht omhoog kwam ik weer op krachten. Zou ik alweer verder gaan? Nee, ik besloot nog even te blijven. Mooie plek, heerlijk weer, langer genieten.

    Diep in de nacht werd ik wakker van piepende remmen. Stemmen die ik herkende van eerder nachtelijk bezoek: "Hij is opgestaan."

    Wat hadden ze dan gedacht?

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1043 keer bekeken

  • Garantie

    11 mei 2012

     

    Laatst wandelde ik door een gebied waar de routebeschrijving mij zicht op aalscholvers garandeerde op een vrij exact aangeduide plek. Dat wekte mijn nieuwsgierigheid. Hadden ze die aalscholvers ingehuurd of opgeleid, en zo ja, hoe kon dat dan natuur zijn? Ik installeerde me op de aangewezen plek om het spektakel niet te missen.

    Dit is zo'n moment dat zijn weerga niet kent. Alle zintuigen worden bediend en de grens tussen individu en al vervaagt. Geuren en geluiden bewegen in en om mij.

     

    Ook met gesloten ogen zag ik alles. Behalve aalscholvers. Die zag ik echt nergens, of ik mijn ogen nu open of gesloten hield. Ik nam de tijd, want ik bezoek niet iedere dag een aalscholverkolonie. Ik zag hele interessante vogels die ik niet herkende, maar beslist geen aalscholvers.

    Ik vervolgde mijn tocht. Het was nog steeds mooi, maar ik had geen aalscholver gezien op de plek waar me die was beloofd. Het legde een sluier over mijn wandeling die grauwer was dan het weer. De aalscholvers die ik een tijd later hoog boven mijn hoofd zag vliegen maakten dat niet goed. Die vlogen niet op de beloofde plek, die vielen niet onder de loos gebleken garantie.

    Weer later streek ik neer op een bankje aan het water, of althans, natte grond. Het was bijna drooggevallen, het water zou veel hoger moeten staan. De aanwezige vogels (geen aalscholvers) namen het ervan. Het geruis vanaf de provinciale weg zakte naar de achtergrond naarmate ik me er langer zat en de ruimte, het uitzicht en de geluiden binnenliet. De drommen fietsende scholieren vielen in het niet bij het feest dat de vogels bouwden. Dit was hun voorjaar en ik mocht daar deel van uitmaken. Ik zag al een vlinder terwijl er een vroege hommel in mijn oor zoemde. Er viel een gat in het wolkendek.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1078 keer bekeken

  • Schaapjes tellen

    24 april 2012

     

    Ze zijn zo aandoenlijk, met hun lamswol springend op onwennige, stramme pootjes en tuk op nieuwe ontdekkingen, maar niet te ver bij mams vandaan. Iedereen smelt voor ze. Zo klein als ze zijn - en hoe lang duurt dat nu helemaal, je ziet ze bijna groeien – hebben ze nog geen weet van wat ze later zullen doen: als grasmaaiers van vlees en bloed de heide beheren en zodra daar het werk gedaan is tuigen ze in een langgerekte stoet naar de stad. Onderweg maaien ze alle bermen.

     

    Het zijn schaapjes van hun tijd. Onvermoeibaar laten ze zich bewonderen, aaien en fotograferen. Ze weten dat ze in ruil voor de ruimte en de aandacht die ze krijgen iets terug zullen moeten doen. Voor niets gaat de zon op en schaapskooien en herders zijn niet vanzelfsprekend. De schapen moeten op pad. Ze maaien het gras in dorpen en steden, brengen een oergevoel terug naar de mensen dat voor even de afstand tussen mens en natuur verkleint, ze halen de druk-druk-drukke mens door ontroering even uit het ritme van alledag. Met de geur van vers gemaaid gras bij het nakijken van de kudde. Op naar de volgende klus.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1079 keer bekeken

  • onbewogen

    9 april 2012

    Ik vind het fijn, hier. Dit landschap laat mij toe, neemt mij op en blijft gewoon zichzelf. Zoals het altijd al was. Niet dat de tijd aan Drenthe voorbij is gegaan, het is hier net zo 2012 als elders op dit moment. De ruimte is hier groter en niet zo snel van zijn stuk van druk-druk-druk en whatsapp. Hier is wat is. Hier ben ik ik.

    Weids en onbewogen strekt het landschap zich uit, of het nu volop toeristenseizoen is of een druilerige novemberdag of het voorjaar zich opdringt in de zonnestralen die uitvloeien over de grond.

     

    Onderweg geniet ik met volle teugen van het uitzicht, laat de ruimte toe en alle beslommeringen voor wat ze zijn. Geen vlucht vooruit of in het verleden, ik koester wat er is en het landschap koestert mij. Ik laaf me aan de schoonheid, zonder drukte om me heen kan ik de drukte in mezelf loslaten. Ik adem met mijn hele wezen en alles gaat vanzelf, volgens een eigen logica die welkom heet en plaats biedt.

    In deze wereld van weidsheid bestaan geen toverformules van snelheid en efficiency. De kraanvogel broedt hier. En ik ook.


    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1078 keer bekeken

  • TREINTJE SPELEN

    2 april 2012

    In de verte zie ik een trein kruipen die zo bij Märklin in de collectie zou kunnen. Alles aan en in die trein is bestuurbaar. Vertrek, snelheid, aankomst, de hele reis gaat volgens het boekje.

    De mensen komen aansnellen, dringen, stappen in, gaan zitten en beginnen vast aan het werk waar ze naar op weg zijn. Volautomatisch bewegen ze langs elkaar heen, vermijden ze andermans ogen en praten ze op luide toon in mobieltjes tegen mensen die er niet zijn. Ze toetsen woorden in op schermen die ze weer uitzetten als ze de trein verlaten om gehaast hun weg te vervolgen en plaats te maken voor andere passagiers. De trein rijdt door, de mensen kijken, luisteren, werken langs elkaar heen, in beslag genomen door dingen die voor hen heel belangwekkend zijn maar voor de ander passagiers zonder betekenis. De trein remt voor een volgend station en alles herhaalt zich.

    Ze lijken mieren, met dit verschil dat die met zijn allen bezig zijn en samen een groter doel dienen. De verplaatsing van mensen voltrekt zich volgens een plan dat nergens toe lijkt te leiden. Of misschien kun je dat pas zien als je voldoende afstand neemt, als je naast de zon plaatsneemt en de wereld beziet als was het een grote mierenhoop. Misschien komt er dan samenhang bovendrijven, kun je dan richting zien.

    Ik ben zo blij dat ik me niet hoef te voegen naar voorgeprogrammeerde bewegingen. Voor de mensen die dat ook niet willen heb ik een gat geknipt in het net van verplichtingen die niets met elkaar te maken hebben maar wel harnassen. Ga met me mee over de weg die lonkt met vrijheid en vergezichten, weg van de mierenhoop.

    Ver achter mij kruipt de trein over de rails naar het volgende station.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1122 keer bekeken

  • steen en hout

    18 maart 2012

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1250 keer bekeken

  • Het Kunstgebeuren in Ede, 16 en 17 april

    11 april 2011

    Een heel gevarieerde expositie in Ede. En zoals op de kleurige folder staat: de Wandelaar verwelkomt u in Ede. Ik sta bij de ingang, toon mijn foto's, en hoor graag wat u van de expsotie vond.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1194 keer bekeken

  • Te Hooi en Te Kunst

    11 april 2011

    Afgelopen weekend heb ik de Kunstroute Te Hooi en Te Kunst bezocht. Prachtige route, lokaties en kunst.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1218 keer bekeken

  • Onderweg 1

    26 maart 2011

    Lees meer >> | 1 Reactie | Reageer | 1367 keer bekeken